پایان نامه ارشد رایگان درمورد آسیای صغیر، کاپادوکیه، اسکندر مقدونی، نقش برجسته

دسامبر 22, 2018 0 By yazoa
پایان نامه  

، که از مغرب ، از راه های صعب و سخت به ایران و از شرق و جنوب دور به دریای روم می رسیدند ، می توانند با «سرویس» ناوگان منظم تجارتی با سهولت به مقصدهای خود بروند .
با گشایش راه های دریایی سرزمین مرکزی پارس چهره ی دومی به جانب دنیا یافت و پادشاه هم خود را بر این مصروف می داشت که ملت وی از این موقعیت جدید منتفع باشد . در کناره ی خلیج ساکنین بیشتری گنجانده شدند ؛ جاده های بزرگی ساحل را به داخله ی فلات مربوط ساختند ؛ در نزدیکی بندر اصلی کاخ مستحکم عظیمی برای پادشاه بنا شد ، تا هنگام سرکشی به امور دریایی و کشتیرانی در آنجا اقامت کند . استرابون نام این کاخ را تائوکه ضبط کرده است .
داریوش چندی پس از ختم جشن تاج گذاری خود در مصر به پارس مراجعت کرد ، تا آنچه برای نتیجه گیری از احداث کانال در این طرف لازم بود ، انجام بدهد .43
داریوش یکم شمال غربی هندوستان را بر قلمرو هخامنشی افزود ؛ چون در سنگ نبشته های بعدی او این منطقه در فهرست کشورهای تابعه ایران به چشم می خورد .
عملکرد داریوش در مصر تازه تسخیر شده مهم و سرنوشت ساز بود .
نقش برجسته داریوش در این معبد او را در حال انجام دادن مراسم عبادی سنتی مصریان و تغذیه شدن به دست خدایان مصری نشان می دهد . مجسمه داریوش در هلیوپولیس پیام متفاوتی دارد . این تندیس به سبک ایرانی حجاری شده و کتیبه کوتاهی به زبان های پارسی باستان ، عیلامی و اکدی دارد که در روی چین های لباس مجسمه کنده کاری شده است .
تجسمی که از دوره سلطنت داریوش داریم اقدامات قاطعی است که پیوسته از سوی او برای مهار شورش ها و حفظ انسجام کشور ، استحکام فتوحات و استواری پیوند سرزمین های تابعه به کشور ایران انجام گرفته است

بخش پنجم
2-5- وسعت قلمرو هخامنشیان به استناد منابع
فرات – کشور هخامنشی ایران را به دو بخش بزرگ تقسیم می کرد : اول کشورهای آنسوی رود فرات که مشتمل بر ایالات زیر بود:
الف – : آسیای صغیر مرکب از ده ساتراپ بود . سه ساتراپ در مغرب و دو ساتراپ در مرکز و دو ساتراپ در جنوب و سه ساتراپ در شمال .
لیدیه Lydie 44( یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که سابقاً منوئی نام داشت و در سنگ نبشته داریوش نام آن « اسپرده » آمده این ایالت از طرف جنوب به رود مناندر و از طرف مشرق به فریگیه و از طرف شمال به می سیه و از مغرب به ایونی محدود بوده است . کوههای معروف آن تومولوس و مسئوگیس بود که به واسطه مناظر باصفا و رزستان های فراوان شهرت داشته است . رودپاکتول از کوههای تومولوس روان شده به خلیج ازمیر میریخت و رود کیستر و ماندر نیز درون این کشور را مشروب می ساخت .
شهر سارد – پیش از پیوستن به ایران پایتخت لیدیه بود و در دامنه کوه تومولوس واقع شده بود و دارای برج و باروی استوار بود و مرکز تجارت مهمی شمرده می شد . این شهر بعدها پادگاه لشکر ایران گردید . شهرهای دیگر این ایالت عبارتند از فیلادلفیا واقع در دامنه کوه تومولوس ، و هی پوی پا و ترالس در دامنه کواه مسئوگیس که از شهرهای زیبا و محکم و آباد به شمار می رفت و ماگنسیا که بر اثر زلزله ویران گردید .
شغل آنان ساختن اشیاء تجملی و فلزات بود بعضی ضرب سکه را به ایشان نسبت می دهند به قول هرودوت در لیدیه رودی بوده که تمول نام داشته و از آن خاک طلا استخراج می کردند .
لاریس Larisse45 و سیل لن Cyllene46 دو شهر بودند در نزدیکی سیمه که آن نیز شهری بود در ائولید کنار بحرالجزایر . اسمیرن ازمیر در نزدیکی شهر افس قرار داشت ، اسکندر شهر ازمیر را که چهار قرن پیش از او به دست لیدی ها خراب شده بود از نو ساخت . در زمان اردشیر اول هخامنشی تمستوکلس آتنی فاتح جنگ سالامیس از دست همشهریان یونانی خود به ایران پناه آورد . شاهنشاه ایران برای نان خانه او و تامین زندگانیش سه شهر ماگنسی ، لامپ ساک و میونت را به او اعطا کرد ولی بعضی دو شهر دیگر را که پرکت و پالسپس باشد نیز اضافه کرده اند و گویند این دو شهر را برای اثاث البیت و البسه به تمستوکلس داده شده بود . 47
ایونی یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که مهاجران یونانی ای بودند که از 900 سال پیش از میلاد آن ناحیه را تصرف کرده بودند . این ایالت دارای ده شهر بود که مهمترین آنها میلت ( ملاطیه ) و میونت و کلوفن و لبه دوس و جزایر ساموس و خیوس می باشد – نوسیوم از بلاد تابع کلفون بود . دیگر شهرهای ایونی ، پانیونیوم و شهر تئوس ، کلازومن و فوسه و اری تیره است . اهالی ایونی به چهار زبان تکلم می کردند .
پانیونیوم در دماغه میکال واقع بود که در آنجا معبدی برای خدای دریاها ساخته بودند .
پانیونیوم به معنی محل اجتماع همه ایرانی ها است . شهر می تیلن یکی از مستعمرات یونانی در آسیای صغیر بود و کنید نیز یکی از شهرهای یونانی در آسیای صغیر بوده است .
کاری : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که از طرف مغرب و جنوب محدود به دریا بود . اهالی این ایالت نخست در جزایر دریای اژه سکونت داشتند و بر اثر نزاع با یونانی هابه آسیای صغیر مهاجرت کردند . رود مناندر نواحی آن را مشروب می کرد و مرز میان لیدی و کاری در نزدیکی میلت به دریا می ریخت . شهرهای بزرگ آن عبارتند از : عالی کارناس که مهاجر نشین یونانی و قبل از تصرف ایران مقر سلطنت پادشاهان کاری بود . هرودوت مورخ مشهور یونانی از مردم این شهر بود . شهرهای معروف دیگر آن کنوس نزدیک مصب رود کال بیس بود که به بدی و ناسازگاری هوا شهرت داشت و ساکنان آن را مردگان متحرک می نامیدند . دیگر گنید که مولد مورخ مشهور کتزیاس است و تندیسه ملکه زیبایی ونوس از شاهکار
های مجسمه ساز مشهور یونان قدیم پراک ستیل و در حدود 390 ق.م میزیست ، در یکی از معابد آن شهر قرار داشت . این شهر را دو بندر مهم بود یکی میلت ، مسقط الراس طالس فیلسوف و ریاضی دان یونانی و دیگر مئونت و شهر دیگر آن استراتونیسه است که دارای دو بندر مهم بود و آثار این شهر در محلی که امروز ترکها آنرا اسکی شهر ( شهر قدیم ) می نامند یافت می شود . جزیره ردس زادگاه بقراط پزشک معروف یونانی از توابع این ایالت بود . مردم کاری اغلب بازرگانان بودند و نیز به علم و صنعت ذوق مفرطی داشتند .
می سیه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که این ایالت حاصل خیز از طرف شمال به پروپنید دریای مرمره و از مغرب به بحر اژه و از جنوب به لیدیه و از شرق به ایالت بی تی نیه محدود بود و ساتراپ پوان این ایالت در شهر داسی کیلیوم که دیاس کیلو نام دارد بوده است .
از شهرهای معروف آن پرگاموس بود که در آنجا کاغذ مخصوصی می ساختند که معروف به « پارشومن » است این شهر در کنار رود سله نوس قرار داشت .
فریگیه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی بود که دشت های پهناور این ایالت به توسط چندین رودخانه مهم که رود هالیس قزل ایروماق کنونی و سانگارس جزء آنها است مشروب می شد . 48
« خشایارشا » در بازگشت از یونان کاخی بلند و باغ وحش خوبی در این ناحیه بنا کرد اهمیت تاریخی که یکی از شهرهای این ایالت یعنی « تیم برارا » داشت این است که کوروش کبیر پادشاه ایران ، کرزوس پادشاه لیدیه را در آن جا مغلوب ساخت .
مردم فریگیه کشاورز بودند و میل مفرطی به پرورش چهارپایان داشتند . شهر سله نس واقع در نزدیکی رود منادر شهر بزرگ آن محسوب می شد و قونیه که امروز یکی از شهرهای آسیای صغیر است جزء این ایالت بوده و در قدیم « ای کونیوم » نام داشته است و شهر گُرد Gorde واقع در فریگیه بوده است . بیزانس واقع در بوسفور و کالسدن قاضی کوی کنونی در این ایالت بود . فریگیه سفلی در ساحل هلس پونت یعنی « پل یونان » که امروز آن را « داردانل » گویند قرار داشت . کرسی این ایالت را داس کیلیوم می نامیدند . شهر خیرسیوپولیس واقع در کالسدون و آن سیرا به یونانی آنگورا و آنکارا کنونی به معنی لنگر و شهر گردیون که رود گرانیک که امروز آن را کی سو گویند به دریای مرمره می ریزد که جنگ اول اسکندر با ایران در ساحل این رود روی داد ، از کنار این شهر می گذشت . گردیون پایتخت سلاطین فریگیه بود . رود گرانیک یا گرانیکوس در نزدیکی شهر سیزیکوس به دریای مرمره می ریزد .
کاپادوکیه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که از طرف شمال به دریای سیاه از مغرب به پافلاگونیه و از جنوب به کوههای توروس و از مشرق به ارمنستان محدود و شامل ناحیه واقع میان رود هالیس و فرات بوده است این ایالت به دو قسمت کاپادوکیه بزرگ و کاپادوکیه کوچک منقسم می شد .
مردم قسمت اول را یونانیان ، شامیان سفید می نامیدند و کلمه شام که در یونانی قدیم سیریا بوده در کتب قدیم آرام نامیده می شده و عربها آن را شام گویند که به معنای سمت چپ است . رود هالیس از رودهای بزرگ این ایالت است که به دریای سیاه می ریزد « استرابون » جغرافی دان قدیم یونان از مردم «آماسیا» یکی از شهرهای کاپادوکیه بوده است .
پافلاگونیه : یکی از ساتراپ های هخامنشی که در جنوب دریای سیاه ( پونتوس ) واقع بود و بندر سی نوپ امروز از شهرهای معروف آن بوده است . از شهرهای پافلاگونیه آمیزوس در کنار دریای سیاه بوده است .
بی تی نیه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که این ایالت کمتر فرمانبردار شاهنشاه ایران بوده و فقط قسمتی از آن به اطاعت درآمده است از شهرهای این ایالت هراکله ( اراکله کنونی ) بوده است که مستعمره یونانیان مگار بود . هراکله پونت ( اراکله کنونی ) در نزدیکی خرابی های ازمیر بوده است و پروزیاد ( بروسای کنونی ) و کلودیوپولیس و آپام از شهرهای بی تی نیه بوده است .
لی کیه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی بود که پام فیلیه ، کیلیکیه و لی کاونیه نیز از جمله ولایات کوهستانی و نیمه مستقل بودند که اغلب به ایالت مجاور تجاوز کرده و مردم آن را بر ضد حکومت مرکزی ترغیب کردند . داریوش سوم در ایسوس از شهرهای کیلیکیه از اسکندر مقدونی شکست خورده این ولایات در جنوب آسیای صغیر و در کنار دریای مدیترانه بود . شهر طرسوس که مامون خلیفه عباسی در آنجا درگذشت از شهرهای کیلیکیه به شمار می رفت . شهرهای خسانت ، پی نارا و پاتارا از شهرهای لی کیه بود . « پی سیدیه » ولایتی بین پام فیله و لی کیه بود و تل میس از شهرهای آن به شمار می رفت و شهرهای سول ، مالوس ، و کاست بال از شهرهای کیلیکیه بود .
سوریه : یکی از ساتراپ های عصر هخامنشی که از طرف شمال محدود به کوه های توروس و از مشرق به فرات و عربستان و از جنوب به دریای مدیترانه و اگر با فنیقیه ( لبنان ) و فلسطین حساب کنیم حد جنوبی آن مصر محسوب می گردیده است و سوریه ملل عرب مجاور آن تا کلده و عرب بادیه نشین شمال عربستان را شامل می شده است . 49
شهرهای عمده آن آنتیوش ( انطاکیه ) و سلوسی ( سلوکیه ) و صور و صیدا بود و دو شهر اخیر نیمه مستقل بودند و فقط مالیاتی به ایران می پرداختند . « حلبون » یکی از شهرهای شام است که آن را حلب گویند . بیبلس شهری بود که در شمال صیدا در فینیقیه قرار داشت .
اگیپت : اگیپت که در زمان کمبوجیه فتح شد یکی از ساتراپ های بزرگ هخامنشی بوده است و ظاهراً با لیبیا ( لیبی ) و سیران مستعمره یونانی در آفریقا که سیره نائیک نام داشت و « برقه » بنغازی کنونی تحت نظر یک ساتراپ پوان یا شهربان اداره می شد . مصریان خود را « کی مست »
می نامیدند که به معنی سیاه است زیرا زمین های مصر را زمین سیاه و اراضی کویرها را زمین سرخ می دانستند . نام مصر که در بیشتر زبان های اروپائی اگیپت یا اجیپت از لفظ « خی کپتا » گرفته شده است زیرا فیقیها ممفیس پایتخت مصر علیا را به آن نام می خواندند و از فنیقی ها این اصطلاح به اروپا سرایت کرده است خی کپتا هم از لغت مصری « خات کاپ تا » آمده که به معنی معبد روح « پتا » است .
بندر پلوزیوم بر مصب اول شعبه نیل از شهرهای مصر بود و هروپولیس یعنی خلیج سوئز کنونی در کنار آن قرار داشت . جزیره الفانتین یا فیله نیز در رود نیل قرار داشت و مستعمره یهود در مصر علیا بود زیرا عده ای از یهودیان پس از خراب شدن اورشلیم به دست بخت النصر به این جزیره در مصر مهاجرت کردند . سالها پیش اسنادی در این جزیره یافت شد که بیشتر مربوط به دوره حکومت ایرانیان در مصر بود و یهودیان به جهت محبتی