پایان نامه با واژگان کلیدی عوامل موثر، استاندارد، دانشگاهها

نوامبر 30, 2018 0 By admin4
پایان نامه  

ي اسلامي ايران(1384). آموزش مجازي. تهران: سروش.
-خان، ب. (1390). مديريت يادگيري الکترونيکي. قائني، ع. عبد حق، ب. (مترجمان). تهران: انتشارات سازمان مديريت صنعتي.
-خراساني، ا. دوستي، ه. (1390). ارزيابي ميزان رضايت و اهميت عوامل مؤثر بر اثربخشي آموزش‌هاي الکترونيکي از ديدگاه کارکنان. فصلنامه فن آوري اطلاعات و ارتباطات در علوم تربيتي، شماره 4، صص 58-37.
-خسروي، م. (1386). فناوري اطلاعات و ارتباطات و تحول در دنياي آموزش. مجموعه مقالات دومين همايش فناوري آموزشي (رويکردي نوين در نظامهاي آموزش)، انتشارات: دانشگاه علامه طباطبائي.
-خليفه، ق. رضوي، ع. (1391). ارزشيابي و تضمين کيفيت در يادگيري الکترونيکي با استفاده از مدل تحليل اهميت – عملکرد . شماره 1 ، صص 44-33.
-خوي نژاد، غ. (1383). روشهاي پژوهش در علوم تربيتي. تهران: نشر سمت.
-داراب، ب. منتظر، غ. (1389). ارزيابي ميزان يادگيري الکترونيکي در دانشگاه‌ها. نشريه علمي پژوهشي فناوري آموزش، شماره 3، صص 190-181.
-دانشور، م. (1389). يادگيري مشارکتي الکترونيکي. شماره 3، صص 43 – 33.
-دلاور، ع .(1385). روشهاي تحقيق در روانشناسي و علوم تربيتي. تهران: دانشگاه پيام نور.
-دلاور، ع. (1386). روش تحقيق در روان‌شناسي و علوم تربيتي. تهران: نشر ويرايش.
-رحيمي دوست، غ. رضوي، ع. (1386). امکان سنجي اجراي پروژه يادگيري الکترونيکي. زاهدان : مجموعه مقالات دومين کنفرانس يادگيري الکترونيکي.
-رستگارپور، ح. گرجي‌زاده، س. (1391). ارزيابي کارآمدي دوره‌هاي يادگيري الکترونيکي در دانشگاه تربيت مدرس از ديدگاه کاربران. فصلنامه فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات در علوم تربيتي، شماره 3، صص 30 – 5.
-رضي، احمد(1385). آموزش زبان فارسي به غير فارسي زبانان از طريق E-learning. مجموعه مقالات همايش يادگيري الکترونيکي. صص 29- 20.
-روزنبرگ، م.ج. (1384). يادگيري الکترونيکي. کريم زادگان مقدم،د. (مترجم). تهران: انتشارات دانشگاه پيام نور.
-رئوفي، م. بابائي، م. (1384). تعيين مديريت کيفيت فراگير(T.Q.M) خدمات آموزشي دانشجويي دانشگاه آزاد اسلامي قوچان و انطباق آن با رضايت دانشجويان. پژوهشنامه تربيتي، شماره3، صص 48 – 21.
-زارع، ح. سعيد، ن. موسي پور، ن. سرمدي، م.ر. هرمزي، م. (1389). مطالعه ارتباط آمادگي يادگيري خوراهبر دانشجويان آموزش مجازي با پيشرفت تحصيلي. فصلنامه انجمن اموزش عالي ايران، شماره 3، صص 188 – 163.
-زارعي زوارکي، ا. (1387). سنجش و ارزشيابي يادگيري الکترونيکي. نام? آموزش عالي، شماره 3، صص 88-73.
-زمانپور، ع. ميرزابيگي،م.ع. (1389). بررسي عوامل موثر بر عملکرد تحصيلي يادگيرندگان الکترونيکي در آموزش عالي: ارائه مدل موفقيت بر اساس ديدگاه يادگيرندگان. فصلنامه ي مطالعات برنامه درسي، شماره 16، صص 164- 130.
-زندي، ب. معصومي فرد، م. معصومي فرد، م. (1391). برنامه ريزي آموزشي سامانه‌هاي توليد محتوي در آموزش الکترونيکي. فصلنامه راهبردهاي آموزشي، شماره 1، صص 70 – 61.
-ساروخاني، ب. (1378). روشهاي تحقيق در علوم اجتماعي. تهران: پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي.
-سراجي، ف. (1390الف). ارائه چارچوبي براي ارزشيابي کيفيت آموزش در دانشگاه‌هاي الکترونيکي. پنجمين همايش ارزيابي کيفيت در نظام دانشگاهي، دانشگاه تهران، صص 13-1.
-سراجي، ف. (1391). محيط‌هاي يادگيري مجازي، امکاني براي کمک به بهبود فرهنگ يادگيري. فصلنامه علمي- پژوهشي، شماره 18-17، صص 49-27.
-سراجي، ف. (1391). محيط‌هاي يادگيري مجازي، امکاني براي کمک به بهبود فرهنگ يادگيري. فصلنامه علمي- پژوهشي، شماره 18-17، صص 49-27.
-سراجي، ف. (1392). شناسايي و دسته بندي مهارت‌هاي مورد نياز دانشجوي مجازي. فصلنامه علمي پژوهشي دانشگاه شاهد، شماره 2، صص 90 – 75.
-سراجي، ف. (1392). شناسايي و دسته بندي مهارتهاي موردنياز دانشجوي مجازي. فصلنامه علمي پژوهشي دانشگاه شاهد، شماره 2، صص 90 – 75.
-سراجي، ف. عطاران، م. (1389). روش شناسي پژوهش هاي مربوط به يادگيري الکترونيکي: مقايسه پژوهش هاي ايراني و خارجي. فصلنامه نوآوري هاي آموزشي، شماره 36،صص 78 – 50.
-سراجي، ف. عطاران، م. (1390). يادگيري الکترونيکي: مباني، طراحي، اجرا و ارزشيابي. همدان: دانشگاه بوعلي سينا.
-سراجي، ف. عطاران، م. عسگري، م.ع. (1387). ويژگيهاي طرح برنامه درسي دانشگاههاي مجازي ايران و مقايسه آن با الگوي راهنماي طراحي برنامه درسي دانشگاه مجازي. فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي در آموزش عالي، شماره 50، صص 118 – 97.
-سراجي، ف. عطاران، م. نادري، ع. علي عسگري، م. (1386). طراحي بنامه درسي دانشگاه مجازي. فصلنامه مطالعات برنامه درسي، شماره 79، صص 11 – 6.
-سراجي، ف. يارمحمدي واصل، م. (1389). تهيه و اعتباريابي ابزار سنجش ” آمادگي ورودي يادگيرنده به دوره هاي الکترونيکي”. نشريه اندازه گيري تربيتي، شماره 3، صص 157 – 135.
-سرکارآراني، م. مقدم، ع. (1382). يادگيري مبتني بر شبکه و نوآوري در آموزش از راه دور. فصلنامه نوآوري آموزش، شماره 3، صص 32- 1.
-سرمد، ز. بازرگان، ع. حجازي، ا. (1385). روش‌هاي تحقيق در علوم رفتاري. تهران: آگاه.
-سعيد، ن. زارع، ح. موسي پور، ن. سرمدي، م. ر. هرمزي، م. (1389). ارتباط راهبردهاي شناختي، فراشناختي و تعاملات دانشجويان در آموزش مجازي با پيشرفت تحصيلي. فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي در آموزش عالي، شماره 58، صص 96 – 73.
-سليمي، ق. کسکه، ش. صفري فارفار، ر. محب زادگان، ي. (1387). تاملاتي در خصوص توسعه يادگيري در دانشگاه مجازي. علوم تربتي: نامه آموزش عالي، شماره 3، صص 48 – 33.
-سنايي نسب، ه. رشيدي جهان، ح. صفاري، م. (1391). عوامل موثر بر پيشرفت تحصيلي دانشجويان. فصلنامه راهبردهاي آموزش، شماره 4، صص 249 – 243.
-شفيع پور مطلق، ف. (1387). راهبردهاي آموزشي موثر براي توسع? مهارتهاي مورد نياز دانشجويان براي بهره گيري از فناوري اطلاعات از ديدگاه استادان دانشگاههاي آزاد اسلامي منطقه 5 کشور. دانش و پژوهش در علوم تربيتي، شماره 20، صص 148 – 129.
-شيخ‌الاسلامي، ر. احمدي، ساره. (1389). رابطه هوش هيجاني و رضايت از تحصيل در دانش‌آموزان. مجله علوم رفتاري، شماره 2، صص 142-135.
-صفدري ده چشمه، ف. دل‌آرام، م. پروين، ن. خيري، س. فروزنده، ن. کاظميان، ا. (1386). عوامل موثر در پيشرفت تحصيلي دانشجويان از نظر دانشجويان و اساتيد دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد در سال 1383. مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد، شماره 3، صص 77 – 71.
-صفوي، ع. ا. (1386). معيارهاي توليد دروس الکترونيکي و استانداردها با توجه به جايگاه آنها در يادگيري الکترونيکي. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي. شماره 1، صص 52 – 27.
-طبايي عقدايي، د. (1384). يادگيري آزاد و از راه دور بررسي گرايشها، خط مشي و راهبرد. تهران: انتشارات شوراي عالي اطلاع رساني.
-عاصمي، عاطفه. ( 1385 ). متاديتا در محيط آموزش الكترونيكي. مجله الكترونيكي پژوهشگاه.
-عطاران، م. (1386). دانشگاه مجازي: بازخواني روايتهاي موجود. فصلنامه پژوهش و برنامه ريزي در آموزش عالي، شماره 43، صص 73 – 53.
-فاضلي، ع. (1381). فناوري و ارتقاء آموزش عالي. مجموعه مقالات همايش کاربرد تکنولوژي در آموزش عالي ايران 3-2 آبان 1380. انتشارات دانشگاه اراک.
-فالون، ک. براون، ش. (1383). استانداردهاي يادگيري الکترونيکي. باقري، ف. حسين کوچک، م (مترجمان). تهران: موسسه توسعه فناوري آموزش مدارس هوشمند.
-فتحي واجارگاه، ک. پرداختچي، م. ربيعي، م. (1390). ارزشيابي اثربخشي دوره‌هاي آموزش مجازي در نظام آموزش عالي ايران(مطالعه موردي، دانشگاه فردوسي مشهد). فصلنامه فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات در علوم تربيتي، شماره 4، صص 21-5.
-فلاح، م. عطارنيا، ا. (1392). فناوري اطلاعات و ارتباطات. تهران: انتشارات مبناي خرد.
-فولتون، ا. (1376). برابري و آموزش عالي. سرمد، غ. (مترجم). گزيده مقالات دايره المعارف آموزش عالي، ج اول، تهران: موسسه پژوهش و برنامه ريزي آموزش عالي.
-قلائي، ب. کديور، پ. صرامي، غ. اسفندياري. م. (1391). ارزيابي مدل باورهاي خودکارآمدي معلمان به عنوان تعيين کننده ميزان رضايت شغلي آنها و پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان. پژوهش در برنامه ريزي درسي، شماره 5، صص 107 – 95.
-کاردان، ا. (1386). مؤلفه‌هاي مهم در فرآيند طراحي و توليد محتواي الکترونيکي دروس مجازي. مجموعه مقالات دومين همايش فناوري آموزشي (رويکردي نوين در نظامهاي آموزش)، انتشارات: دانشگاه علامه طباطبائي.
-کارشکي، ح . محمدزاده قصر، ا. تقي زاده کرمان، ن. گراوند، ه. (1391). رابطه يادگيري خودراهبر و رضايت تحصيلي در دانشجويان دانشکده پرستاري و مامايي مشهد. مجموعه مقالات اولين همايش ملي روانشناسي تربيتي، صص 8-1.
-کاظم زاده، ر. قهرماني، س. (1388). ارائه‌ي مدلي براي بررسي عوامل تأثير گذار بر ميزان پذيرش سيستم يادگيري الکترونيکي از ديدگاه يادگيرنده. مهندسي صنايع و مديريت شريف، شماره‌1، صص 100-91.
-کاظمي، ن. (1381). تأملي بر آموزش از راه دور در آغاز هزاره نوين. مجموعه مقالات همايش کاربرد تکنولوژي در آموزش عالي ايران 3-2 آبان 1380. انتشارات دانشگاه اراک.
-کديور، پ. (1384). روان‌شناسي تربيتي. تهران: انتشارات سمت.
-کرمي، م. آهنچيان، م. ابراهيمي، س. (1391). عوامل بازدارنده استفاده از دوره هاي الکترونيکي آموزش مداوم در مشمولين تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکي مشهد. مجله ايراني آموزش در علوم پزشکي، ، شماره 5، صص 386 – 377.
-کريم زادگان مقدم، د. خداپرست، م. وحدت، د. (1390). ارزيابي عوامل موثر بر رضايت يادگيرنده الکترونيکي. فصلنامه علمي پژوهشي، شماره 2، صص 478 – 461.
-کلارک، آ. (1389). مهارت هاي يادگيري الکترونيکي. حکيم زاده، ر. موسوي، ا. (مترجمان). تهران: آييژ.
-کماليان، ا.ر. فاضل، ا. (1388). بررسي پيش نيازها و امکان سنجي اجراي نظام يادگيري الکترونيکي. نشريه علمي پژوهشي فناوري آموزش، شماره 1، صص 27-13.
-کيا،ع.ا. (1388). نگاهي به آموزش مجازي(الکترونيک). کتاب ماه علوم اجتماعي، شماره 24، صص 89 – 82.
-گريسون، دي. آر. آندرسون، تي. (1384). يادگيري الکترونيکي در قرن 21. زراعي زوارکي، ا. صفايي موحد، س. (مترجمان). تهران: علوم و فنون.
-مجيدي، ا. (1388). آموزش الکترونيکي: تاريخچه، ويژگي‌ها، زيرساخت‌ها و موانع. مطالعات ملي کتابداري و سازماندهي اطلاعات، شماره 2، صص 26 – 9.
-محمدي، ف. (1386). ارائه مدل توسعه تکنولوژي آموزشي با رويکرد خودراهبري در يادگيري. مجموعه مقالات دومين همايش فناوري آموزشي (رويکردي نوين در نظامهاي آموزش)، انتشارات: دانشگاه علامه طباطبائي.
-مسعودي، ا. ع. (1387). آموزش الکترونيکي؛ آينده نگري کشورهاي در حال توسعه و دانشگاه مجازي. علوم اجتماعي: دين و ارتباطات، شماره 33، صص 190 – 169.
-ملکي مرشت، م. قلعه اي، ع. موسوي، ا. (1391). بررسي ميزان آمادگي دانشجويان اروميه براي شرکت در نظام يادگيري الکترونيکي. فصلنامه دانش شناسي، شماره 18، صص 142- 121.
-ملکيان، ف. نريماني، م. صاحب جمعي، س. (1389). نقش راهبردهاي شناختي و فراشناختي در انگيز? پيشرفت فراگيران نظام آموزش مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات. دانش و پژوهش در علوم تربيتي، شماره 25، صص 38 – 21.
-منتظر، غ. (1384). جستاري درباره دانشگاه مجازي و يادگيري الکترونيکي. پيک نور، شماره 10، صص 117 – 103.
-مومني راد، ا. علي آبادي، خ. (1389). تضمين کيفيت در آموزش الکترونيکي با بهره‌گيري از استانداردهاي آموزش الکترونيکي. فصلنامه راهبردهاي آموزش. شماره 3، صص 92 – 87.
-مهربان، م. مصلي نژاد، م. (1388).