پژوهش – عمره تمتع از دیدگاه مذاهب خمسه- قسمت ۱۶

ولی شافعیان(ابن جزی کلبی مالکی، بیروت)، حنابله، استحق بن راهویه و ابراهیم نخعی میگویند: تلبیه سنّت است، و لذا متّصل شدن آن را به احرام مستحب میدانند و بر این اساس اگر بدون تلبیه، احرام را نیّت کند، صحیح خواهد بود ( المغنی ج ۳ ،ص۲۵۷ ).
۴-۳-۱-۱-۳- مسائل تلبیه
اوّل: زمان گفتن لبیک از وقتی است که احرام میبندد ولیکن استمرار آن در حالات نشسته، ایستاده، سواره، پیاده و به هنگام بالا رفتن و پائین آمدن از پستیها و بلندیها، و یا موقع سوار شدن و پیاده شدن از مرکب، تا رسیدن به جمره عقبه استحباب دارد.
دوّم: برای مردان مستحب است لبیک را با صدای بلند بگویند، ولی زنان صدای خود را بلند نکنند، بلکه خود و کسانی که اطراف او هستند صدایش را بشنوند.
امّا در مساجدی که محّل اجتماع مردم است بویژه مسجد عرفه، مستحب است زن و مرد در آن مکان مقدس لبّیک را با صدای بلند بگویند.
ابو سعید مکارى از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است که فرمود: خداى عزّ و جلّ چهار چیز را از ذمّه زنان فرو نهاد: بانگ برآوردن به لبّیک، و سعى بین صفا و مروه،- یعنى هروله- و نیز دخول کعبه، و استلام حجر الأسود را (من لا یحضره الفقیه، حدیث ۲۵۸۰).
به فتوای امامیه: مستحب است وقتی خانه های مکّه مشاهده شد گفتن لبّیک را قطع کنند.
سوّم: صیغه تلبیه چنین است.
لبّیک اللهم لبّیک، لبّیک لا شریکَ لَکَ لَبّیک
انّ الحمد والنعمه لکَ والملک،
لا شریک لک لبّیک.
و بدین گونه با تکرار چهاربار، لبّیک گفتن، این واجب نیز محقق میشود. البته همزه (اَنّ) را میتوان به فتح و کسر، هر دو قرائت کرد.
چهارم: به هنگام گفتن لبّیک طهارت از حدث شرط نیست.
حلبى از امام صادق علیه السّلام روایت کرده است، که فرمود:
باکى بر تو نیست که در غیر حال طهارت، و بر هر حال که باشى‏ لبیک‏ بگوئى (من لا یحضره الفقیه، حدیث ۲۵۸۱).
۴-۳-۱-۱-۴- دو جامه احرام
به اتفاق جمیع فقهای اسلام، پوشیدن دو جامه احرام برای مردان واجب است، ولی زنان میتوانند لباسهای خود را احرام قرار دهند، ولی افضل آن است که دو جامه احرام را روی لباس خود بپوشند. بنابراین مردان بعد از بیرون آوردن لباسهائی که پوشیدن آن حرام است، دو جامه احرام را می پوشند. در لباس احرام به مقتضای روایات، واجب است، یکی از دو جامه را به شکل لنگ و دیگری را مانند رداء قرار دهند، به طوری که لنگ ما بین زانو و ناف را بپوشاند و رداء پوششی برای شانه ها باشد.
از شرائط دو جامه احرام آن است که، از چیزهایی باشد که نماز خواندن در آنها، صحیح باشد بنابراین احرام در جامه حریر و یا تهیّه شده از پوست حیوان غیر مأکول و یا متنجّس به نجاستی که در نماز بخشیده نشده، جایز نیست، به هر حال در این مسأله اختلافی وجود ندارد.
مردی که احرام بسته، جایز نیست لباس دوخته شده، دکمه دار و یا پیراهن و شلوار بپوشد ولیکن در بعضی از خصوصیات لباس احرام بین فقها اختلاف ناچیزی وجود دارد. که خلاصه کلام این است: هر چیزی که نزد فقهای امامیّه، در لباس احرام شرط است. بدون تردید همان چیز، مورد قبول فقهای مذاهب چهارگانه هم میباشد.
بر محرم واجب نیست که دو جامه احرام را همیشه بر تن داشته باشد، بلکه میتواند آن دو را از بدن بیرون آورده و یا آن را عوض نموده و یا به طور کلّی خود را عریان کند، به شرطی که کسی او را نظاره نکند. در حال احرام طهارت از حدث واجب نیست. بنابراین شخص جنب، حائض، نفساء و کسی که وضو ندارد، میتواند محرم شود، البته اگر بخواهد نماز (مستحبی) احرام بجای آورد، طهارت لازم است زیرا بدون طهارت، نماز صحیح نیست«لاصلوه الّا بطهور».
۴-۳-۱-۱-۵- مستحبات احرام

  1. پاک کردن بدن از هرگونه چرک و کثافت
  2. گرفتن ناخنها

۳٫کوتاه کردن شارب و زایل کردن موهای زائد بدن با نوره و غیر آن، که زیر بغلها و یا زیر ناف جمع میشوند.

  1. غسل کردن برای زن و مرد، هر چند زن حائض باشد، زیرا هدف اصلی از غسل کردن نظافت است.
  2. به فتوای امامیّه مستحب است بعد از نماز ظهر یا هر نماز واجب دیگر، محرم شود و چنانچه نماز واجبی بر عهده او نباشد، مستحب است، شش یا چهار و یا حدّاقلّ دو رکعت نماز، قبل از احرام بجا بیاورد و سپس محرم شود. حنفیان، مالکیان و شافعیان میگویند: دو رکعت نماز قبل از احرام بستن استحباب دارد (المغنی،ج۳، ص۲۳۵).
  3. به فتوای امامیه: مستحب است در هنگام احرام بستن، موی سر زیاد باشد ولیکن به اعتقاد شافعیان، حنفیان و حنابله، مستحب است که سر تراشیده باشد.
  4. به فتوای حنفیان:خوشبو کردن بدن و لباس با مادّه خوشبو کننده، مستحب است چه این که مادّه آن تا بعد از احرام باقی بماند یا نه و حتّی اگر بوی آن هم باقی باشد، باز هم خوب است (المغنی، ج۳، ص۲۳۵) ولی شافعیان میگویند: این استحباب فقط برای بدن است، آن هم بعد از غسل کردن، گرچه خوشبوکردن لباس نیز ضرری به احرام نمیزند (شافعی،۱۴۰۳ق، ج۲ ،ص۱۵۱). و حنابله نیز: مانند حنفیان رأی داده اند ولیکن با این تفاوت که خوشبو کردن لباس را مکروه میدانند در حالی که به نظر حنفیان خوشبو کردن آن ضرری به احرام نمیزند (الجزیری،۱۴۰۳ق، ج ۱، ص۶) امامیه و مالکیان می گویند: خوشبوکردن قبل از احرام، و به خاطر احرام، کراهت دارد. البته در صورتی که بوی آن تا بعد از احرام باقی بماند و سرانجام به نظر مالک: اگر مواد خوشبو کننده استعمال کرد واجب است غسل کند و چنانچه غسل نکرد وبه همان شکل احرام بست، فدیه بر او واجب میشود ( المغنی،
    برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.

    ج۳، ص۲۳۴).

  5. به فتوای امامیّه، شافعیان، حنفیان و حنابله (الجزیری،۱۴۰۳ق، صص ۲۱۲ و ۲۱۱): شرط است که محرم به هنگام احرام، با خدای خود چنین شرط کند و بگوید: «اللّهم انّی ارید ما امَرْتنی به، فانْ منعنی مانع عن تمامه و حبسنی عنه حابسٌ فَاجْعلنی فی حِلٍّ».

«خدایا اراده کرده ام به آنچه را که دستورم داده ای عمل کنم، چنانچه مانعی پیش آمد که نتوانستم این عمل را تمام کنم، و یا ستمکاری مرا حبس کرد و یا از حرکتم مانع شد، حلالم کن».
۴-۳-۱-۱-۶- محرمات احرام
شیعه امامیه: عمره گزار، پس از پوشیدن لباس احرام و نیّت و گفتن لبیّک، مُحرم می شود و باید تا پایان اعمال عمره، از کارهایی که بر مُحرم حرام است پرهیز کند.
مجموع کارهای حرام، بیست و چهارتاست که چهارتای آن فقط بر مردان حرام است و دوتای آن بر بانوان حرام میباشد و بقیه آنها مشترکاً بر مردان و زنان مُحرم حرام است.

مدیر سایت

Next Post

عمره تمتع از دیدگاه مذاهب خمسه- قسمت ۲۰

ج اکتبر 16 , 2020
امامیّه و حنابله نیت خالص و بی پیرایه، برای خداوند را در طواف شرط می دانند ولیکن مالکیان، حنفیان و شافعیان، نیّت مخصوص را شرط نمی دانند بلکه نیّت عام را در صحّت طواف کافی می دانند.۴-۳-۲-۲ -شرائط داخل در حقیقت طوافشروطی که در حقیقت و تحقق طواف به شکل […]