عمره تمتع از دیدگاه مذاهب خمسه- قسمت ۱۱

۳-۵-۲ – مذهب شافعى
بنیانگذار آن محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع هاشمى قرشى مطّلبى، مکنى به ابوعبدالله است. وى در سال ۱۵۰ هجرى برابر با ۷۶۷ میلادى در فلسطین به دنیا آمد. مدتى در مکه و مدینه نزد اساتید فقه تلمذ کرد و سپس عازم بغداد شده و در سال ۱۹۵ ه.ق. در آنجا از دنیا رفت.
وى هنگام توقف در عراق با محمدبن حسن، شاگرد ابوحنیفه، آشنایى یافت و فقه را به روش عراقیان از وى آموخت و بدین ترتیب علم اهل حدیث و اهل رى هر دو در او جمع شد؛ آنگاه خود در این دو طریقه تصرفاتى کرده وقواعدى بوجود آورد. روش فقهى وى چنین است: اصل در فتوا، کتاب، سنت، اجماع، آثار و قیاس بر آنهاست و قیاس هم جز با علم به کتاب الله و اطلاع از اقوال گذشتگان و اجماع مردم و اختلافات آنان میسر نیست. مشهورترین کتاب وى در فقه «الاُم» در هفت مجلد مى باشد. منابع استنباط شافعی عبارت‌اند از:

  1. کتاب
    ۲٫ سنت
    ۳٫ اجـماع
    ۴٫ گفته صحابی
    وی در کلام پیرو ابوالحسن اشعری بود و ادله اربعه : کتاب ، سنت، اجماع، قیاس را قبول داشت و قائل به استدلال بود ولی به استحسان و مصالح مرسله اعتنا نداشت و آن را مردود می‌شمرد.

ایمان در عقیده شافعیه دارای سه شرط عمده ‌است:
الاقرار باللسان
التصدیق بالجنان
العمل بالارکان
همچنین وی نخستین کسی است که مسائل اصول فقه را تدوین وتالیف کرد و کتابی بنام الرساله را در این زمینه نگاشت.
مطالب این کتاب عبارت‌اند از:
۱٫ قرآن
۲٫ سنت
۳٫ ناسخ و منسوخ
۴٫ علل احادیث
۵٫ خبر واحد
۶٫ اجماع
۷٫ قیاس
۸٫ اجتهاد
۹٫ استحسان
۱۰٫ اختلاف
۳-۵-۲-۱- منابع استنباط شافعی عبارت‌اند:
کتاب
او همانند دیگر فقیهان قرآن را در صدر همه منابع قرار می‌دهد و آن را نخستین منبع فقهی می‌داند و به ظواهر آن استدلال می‌کند مگر زمانی که دلیلی حاکی از آن که مقصوداز آیه چیزی جز ظاهر آن است اقامه شود.
سنت
شافعی از خبر واحد و عمل به آن بشدت دفاع کرده‌است مشروط بدان که راوی ثقه و ضابط و حدیث به رسول خدا(ص) متصل باشد.
او بر حنفیه خرده گرفته‌است که قیاس را بر خبر واحد مقدم داشته‌اند.
نیز شرایطی را که حنفیه و مالکیه برای عمل به خبر واحدگذاشته‌اند معتبر ندانسته، بر این باور است که در صورت اثبات صحت سنت و روایت پیروی از آن همانند پیروی از قرآن، واجب است.
البته شافعی برای عمل به حدیث مرسل شرایطی گذاشت، مثلاً این که از احادیث مرسل سعید بن مسیب باشد.
اجماع
وی به این دلیل که آگاهـی یافتن از اتفاق همگان ناممکن است اجماع را به معنای آگاهی نیافتن از نظر مخالف دانست و نظریه استاد خود مالک مبنی بر حجیت اجماع مردم مدینه را رد کرد و گفت : اجماع درجه نخست اجماع صحابه ‌است.

حتما بخوانید :   دسترسی متن کامل - شناسایی مدل های تدریس اثربخش و پیشنهاد مدل مناسبی برای تدریس اثربخش دانشگاهی ...

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.

مدیر سایت

Next Post

پژوهش - عمره تمتع از دیدگاه مذاهب خمسه- قسمت ۱۶

جمعه اکتبر 16 , 2020
۳-۵-۲ – مذهب شافعىبنیانگذار آن محمد بن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع هاشمى قرشى مطّلبى، مکنى به ابوعبدالله است. وى در سال ۱۵۰ هجرى برابر با ۷۶۷ میلادى در فلسطین به دنیا آمد. مدتى در مکه و مدینه نزد اساتید فقه تلمذ کرد و سپس عازم بغداد شده […]