تحقیق – بررسی تاثیر دوازده جلسه تمرین تداومی رکاب زدن همراه با دو فشار متفاوت …

پارک وهمکاران(۲۰۱۰)، در تحقیقی حداکثر اکسیژن مصرفی، توان بی هوازی وحداکثر قدرت عضلانی را در ورزشکاران نخبه مورد بررسی قرار دادند،آنها ۱۲بازیکن تیم بسکتبال را در دو گروه انسداد عروق (۷ نفر) وبدون انسداد (۵ نفر) به مدت دو هفته (۶روزدرهفته، دو بار در روز) برروی تردمیل مورد بررسی قرار دادند. آنها ویژگی های همودینامیک از قبیل حجم ضربه ای و ضربان قلب استراحتی را از جلسه اول تا آخر مورد بررسی قرار دادند. اگرچه این محققین تغییر در وضعیت استراحتی پیدا نکردند اما در طول آخرین جلسه تمرین حجم ضربه ای در تمام طول تمرین افزایش داشت و ضربان قلب در اواسط و انتهای جلسه تمرین کاهش پیدا کرده بود. استقامت بی هوازی نیز افزایش پیدا کرده بود، اما در قدرت عضلانی تغییری مشاهده نکردند(۴۵).
نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل داده های تحقیق ذبیحی(۱۳۹۲) نشان میدهد که ایجاد انسداد جزیی (mmhg90) عروق پا همراه با تمرین تناوبی شدید عملکرد هوازی را به صورت معنی دار در شاخص های (p=0,000), Wmax (p=0,000) و زمان رسیدن به خستگی (p=0,001) نسبت به گروههای بدون انسداد و کنترل افزایش داد. همچنین نتایج نشان داد ۱۲ جلسه تمرین تناوبی شدید رکاب زدن همراه با انسداد جزئی عروق پا بر شاخصهای عملکرد بیهوازی از جمله اوجتوان (p=0,064)، میانگینتوان (p=0,058) و حداقل توان (p=0,826) را افزایش داد اما این افزایش معنادار نبود. به طور کلی نتایج نشان داد ایجاد انسداد جزئی بر عروق پا حین تمرین تناوبی رکاب زدن بر سازگاریهای هوازی اثر معنیدارایجاد میکند اما سازگاریهای بیهوازی معناداری ایجاد نمیکند(۳).
در تحقیق دیگری که بوسیله افلاکی(۱۳۹۲) با عنوان تاثیرتمرین زیر بیشینه رکاب زدن همراه با انسداد عروق بر عملکرد هوازی و بی هوازی مردان سالم در شهر تهران صورت گرفت، نتایج قابل توجهی بدست آمد. ایشان عنوان می کند که نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان می دهد که چهار هفته رکاب زدن همراه با انسداد نسبت به رکاب زدن بدون انسداد بر (۴۰۵/۰P=) و Wmax (083/0P=) تاثیر معناداری ندارد. همچنین نتایج تحقیق ایشان نشان داد که چهار هفته رکاب زدن همراه با انسداد نسبت به رکاب زدن بدون انسداد بر اوج توان بی هوازی (۱۷/۰P=)، میانگین توان بیهوازی(۷۲/۰P=) و حداقل توان بیهوازی (۹۳/۰P=) تاثیر معناداری ندارد. و به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که پس از چهار هفته هیچ اختلاف معنی‌داری بین تمرین رکاب زدن همراه با انسداد عروقی پا و تمرین رکاب زدن به تنهایی بر عملکرد هوازی و بی هوازی مردان جوان سالم وجود ندارد(۱).
کرامایداس و همکارانش[۶۶] (۲۰۱۱) اثر شش هفته تمرین اینتروال را بررسی کردند. هر هفته ۳جلسه تمرینی شامل ۲ دقیقه فعالیت با ۹۰٪ و ۲دقیقه استراحت فعال با ۵۰٪تا رسیدن آزمودنیها به خستگی به صورت متناوب برگزار می شد که در آن گروه آزمایشی فشاری معادل mmHg90 در وحله های فعالیت شدید را بوسیله ران بند در شریان ران هر دو پای خود ایجاد مینمودند. نتایج حاصله گویای بهبود در اوج برون ده توان در هر دو گروه بود. اما در هر دو گروه هیچ تغییری مشاهده نشد.
فصل سوم
روش و طرح تحقیق
مقدمه
در این فصل ابتدا روش تحقیق و جامعه و نمونه آماری ، متغیر های تحقیق و ابزار اندازه گیری و روش استفاده از آنها معرفی خواهد شد ، سپس روش تجزیه و تحلیل آماری ارایه خواهند گردید.
روش تحقیق
این تحقیق به دلیل استفاده از نمونه انسانی و عدم کنترل متغیر های مزاحم توسط پژوهشگر به روش نیمه تجربی و به صورت طرح تحقیقی پیش آزمون با یک نوبت پس آزمون در دو گروه تجربی و یک گروه کنترل اجرا میگردد.
دیاگرم طرح تحقیق در جدول ۱-۳ آمده است.
جدول ۱-۳ طرح تحقیق

گروه پیش آزمون متغیر مستقل پس آزمون
تمرین ۱۵ دقیقهای تداومی رکاب زدن سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی ۱۲ جلسه فعالیت رکاب زدن تدامی همراه با mmHg180 انسداد موضعی سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی
تمرین ۳۰ دقیقهای تداومی رکاب زدن سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی ۱۲ جلسه فعالیت رکاب زدن تدامی همراه با mmHg90 انسداد موضعی سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی
کنترل سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی سنجش شاخص های عملکرد هوازی و بی هوازی

آزمودنیهای تحقیق

مدیر سایت

Next Post

مقایسۀ هیجان خواهی و سرسختی روانشناختی با جهت گیری مذهبی در ورزشکاران نخبه ...

س اکتبر 13 , 2020
جدول ۴-۱۱: ارزیابی سهم هر یک از متغیر های پیشبین در مدل………………………………………….۴۷چکیدۀ لاتین ۷۵فصل اول«کلیات پژوهش»۱-۱ مقدمهکاربرد هیجانها در تعلیم و تربیت و برنامههای یادگیری اجتماعی و ورزشی، امری اجتناب ناپذیر است، زیرا در قرن حاضر علاوه بر توجه به رشد شناختی و آموزشی و مهارتی، میبایست به رشد هیجانی […]