پایان نامه با واژگان کلیدی نرم افزار، انتقال اطلاعات، مهارت حل مساله

نوامبر 30, 2018 0 By admin4

برخوردار باشد. معلم ديگر تنها منبع اطلاعاتي به شمار نمي‌رود، اما مي‌تواند نحوه يافتن منابع مختلف را آموزش دهد. معلم امروز ديگر تمامي پاسخ‌ها را نمي‌داند و ديگر به عنوان فردي که تمامي مسائل و راه‌حل آنها را مي‌داند مطرح نيست، ولي نقش مهم خود را به عنوان مشاور و تسهيل کننده امر يادگيري پذيرفته است و مي‌تواند به معلمي تبديل شود که با انجام ماهرانه کارها، دانش‌آموزان را به يادگيري تشويق کند (خسروي،147:1386).
همچنين مي‌توان در نظر گرفت که مدرسان در محيط مجازي داراي وظايفي و نقش‌هايي مانند: ارتباطات و تعامل، آموزش و يادگيري، اداره و مديريت و استفاده از فناوري مي‌باشند(اکبري بورنگ، جعفري ثاني، آهنچيان، کارشکي،1391). مهارتهاي مدرسان و نقش آنها به تسهيل تعامل معني‌دار حضوري و غيرحضوري يادگيرنده با اطلاعات و تعامل با يادگيرندگان ديگر مربوط مي‌باشد. تدريس در کلاس درس مجازي مستلزم به کارگيري شيوه‌هاي جديد و تجديدنظر در شيوه‌هاي قديم مي‌باشد به شرح زير:
– کلمات با دقت انتخاب شوند.
– طول سخنراني وب بايد کوتاه باشد و سخنراني به چند بخش تقسيم مي‌شود تا فرصت مشارکت براي يادگيرنده فراهم گردد.
– تکاليفي ارائه شود که نياز به همکاري داشته باشد.
– پست الکترونيک در نظر گرفته شود زيرا فرصت برقراري ارتباط غير حضوري را ميان يادگيرنده با مربي و با ديگر يادگيرندگان امکان‌پذير مي‌سازد.
– فهرستي از محتواي برنامه ارائه گردد.
معلمان و مدرسان مهارت آموزي از فشارهاي غير ضروري تعبير تدريس بر خط به عنوان همه چيز يا هيچ بايد پرهيز کنند. گذر از تدريس سنتي به تدريس برخط نيازمند حرکت تدريجي است. در حالي که مدرسان مي‌خواهند به سرعت اين گذار انجام پذيرد و غالباً محتوا تدريس سنتي را براي توزيع برخط عرضه مي‌کنند. علاوه بر محتوا بايد ، آماده سازي‌ها براي معرفي محتوا در يک کلاس مجازي يا محيط يادگيري انجام پذيرد. شرکت‌کنندگان نيز بايد آماده شوند تا با يکديگر در محيط جديد تعامل برقرار کنند. (بروور دوژونج و استوت،35،1382). معلمان مي‌توانند در حين اجراي دوره‌هاي آموزشي با ضرورت پهناي باند مورد نياز براي رسانه‌هاي مختلف، زيرساخت‌هاي مخابراتي لازم را در نظر ‌آورند(کاردان،402:1386).
2-7-2-7 مهارت‌هاي موردنياز يادگيرنده الکترونيکي
يادگيرنده منابع غني اطلاعاتي را مي‌شناسد و آنها را ارج مي‌نهد به خوبي مي‌داند که چه مي‌خواهد و به دنبال چه چيزي است، متفکري نقاد، تحليل‌گر و گزينش‌گر اطلاعات است، از فنون و ابزارهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات براي مرور اطلاعات و داده‌ها از منابع گوناگون استفاده مي‌کند. داده‌ها و اطلاعات را تجزيه و تحليل، ترکيب و ارزشيابي مي‌کند و آنها را به شکل اطلاعات و دانش مفيد و قابل استفاده ارايه مي‌دهد. او به مثابه توليد کنند? دانش، با استفاده از منابع و فناوري‌هاي نو، اعتماد به نفس، صلاحيت، راهبردهاي مديريت اطلاعات و مهارت‌هاي فني لازم را کسب مي‌کند تا بتواند در زندگي روزمره و در محيط کار خود ابزارهاي فناورانه و ارتباط جمعي را با موفقيت راه‌اندازي کند و مورد استفاده قرار دهد(خسروري،1386).
براي اينکه يادگيرندگان براي جزئيات درس آماده شوند، بايد فعاليت‌هاي پيش از يادگيري متنوعي تدارک ديده شود تا يادگيرنده را برانگيزاند و او را براي يادگيري الکترونيکي آماده کند .دليل منطقي فراهم شود تا يادگيرندگان از اهميت و مفيد بودن درس الکترونيکي مطلع شوند. براي کمک به يادگيري جزئيات درس و به منظور نشان دادن ساختار شناختي موجود، بايد ترکيب و يکپارچگي جزئيات درس الکترونيکي و فعال سازي ساختارهاي موجود فراگيرندگان فراهم شود. يادگيرندگان بايد از پيامدها و نتايج يادگيري درس مطلع شده باشند به گونه‌اي که بدانند چه انتظارات و توقعاتي از آنان مي‌رود و بتوانند پيش بيني کنند چه موقع به نتايج نهايي درس رسيده‌اند. پيش سازمان دهنده‌اي بايد آماده شده باشد تا ساختاري را براي سازمان دادن جزئيات درس الکترونيکي ايجاد کند يا ميان آنچه يادگيرندگان از قبل مي‌دانسته‌اند و آنچه را که در حال حاضر ياد مي‌گيرند، ارتباط برقرار کند (اندرسون و الومي،52:1385).
دانشجوي مجازي تحت عنوان شخصيت الکترونيکي بايد داراي تواناييهاي معيني چون توانايي تبادل نظر درون گروه به منظور تدوين پاسخ‌ها، حفظ مسائل محرمانه و رازداري در فرايند ارتباط، ابراز هيجانات به شکل نوشتاري به شخصي که با او همکاري داشته و شخصي‌سازي ارتباطات در فرايند آموزش درون شبکه‌اي باشد. همکاري يکي از مشخصات بارز گروههاي يادگيري در آموزش درون شبکه اي است. همکاري فرايندي است که به دانشجويان کمک مي‌کند از طريق وجود اهداف، کشف و فرايند مفهوم پردازي مشترک به سطوح عميق‌تري از توليد دانش دست يابند. دانشجوي مجازي بايد انعطاف‌پذير باشد و تجارب و عقايد جديد را با آغوش باز بپذيرد. در کلاس درون شبکه‌اي، دانش و معرفت از طريق مشارکت دو گروه يادگيري مربي و دانشجو به وجود مي‌آيد(اصنافي و حميدي،1384).
راهبردهايي از قبيل فعاليتهاي متنوع درسي به منظور به کارگيري هم? شيوه‌هاي يادگيري، به حداکثر رساندن فايده رويکردهاي چندگانه با توجه به موضوع، بحث در خصوص رهنمودهاي درسي با فراگيران به منظور دستيابي به هدف يادگيري، استفاده از اينترنت به عنوان ابزار و منبع تدريس و تشويق دانشجويان براي جست و جوي منابع در آن، محيط انعطاف‌پذيري را مهيا مي‌سازد(شفيع پور مطلق، 1387). نيکولز65 نيز در سال 2008 در پژوهش خود مدلي مفهومي به نام اي ال پي ام66پيشنهاد داد. او در مدل خود عوامل مؤثر بر گرايش و اصرار دانشجويان به يادگيري الکترونيکي را گرايش به رايانه، انگيزه شخصي دانشجويان، برانگيزاننده‌هاي محيطي، رضايت، عملکرد گذشته دانشجويان و موارد جمعيت شناختي مربوط به آنها معرفي کرد(الهي، کنعاني، شايان،1390).
طبق نظر سنچز از جمله عواملي که بر دانشجويان در يادگيري الکترونيکي مؤثر است مي‌توان؛ نگرش، سهولت استفاده و هدف استفاده از وب را مهم دانست(فرانکو،لوپزو وليکا67،2009). بنابراين برخي از دانشگاه‌ها يا موسسه‌هاي ارائه کننده آموزش مجازي با توجه به ويژگيهاي محيط‌هاي مجازي و براي کمک به يادگيرندگان مهارت‌هاي مورد نياز يادگيرندگان را فهرست مي‌کنند.
محيط الکترونيکي از ابزارها، امکانات و نرم افزارهاي گوناگوني تشکيل شده است. طراحان و برنامه‌ريزان درسي با به کارگيري اين ابزارها و نرم افزارها مي‌توانند مطالب و مفاهيم آموزشي را به صورت چند رسانه اي تهيه کنند و با پيوندگذاري‌هاي گوناگون مطالب مرتبط با موضوع درس را در دسترس يادگيرندگان قرار دهند. با توسعه دسترسي به رايانه‌ها و اينترنت فرصتهاي جديدي براي يادگيري به وجود آمده است. اين فن‌آوري‌ها به مدرسان در کلاس درس و طراحان، تهيه‌کنندگان و مجريان انواع آموزش‌هاي رسمي و غيررسمي در سطوح مختلف امکان مي‌دهد تا با به کارگيري امکانات چند رسانه‌اي، تعاملي و شخصي‌سازي محيط يادگيري غني و اثربخشي براي يادگيرندگان فراهم سازند(سراجي و عطاران،56:1389).
درخصوص مهارت هاي مورد نياز دانشجو در محيط مجازي مي‌توان ويژگيهاي زير را براي اين محيط در نظر گرفت:
– محيط يادگيري مجازي از فناوريها، ابزارها و نرم افزارهاي گوناگون شکل مي‌گيرد؛ اين محيط از ابزارهايي مانند رايانه، اينترنت و نرم افزارهاي صوتي، متني و گرافيکي و سيستم عامل تشکيل شده است.
– انتقال اطلاعات و تعامل ميان افراد در محيط يادگيري مجازي از طريق ابزارها و نرم افزارهاي گوناگون انجام مي‌شود.
– در محيط يادگيري مجازي، امکان دسترسي به منابع اطلاعاتي گوناگون براي دانشجو وجود دارد؛ در اين محيط دانشجو به منابع متني، صوتي و تصويري متنوعي مانند کتابخانه‌هاي ديجيتال، گالري‌هاي تصاوير و فايل‌هاي صوتي دسترسي دارد و مي‌تواند آنها را دستکاري و شخصي‌سازي کند.
– در محيط يادگيري مجازي، امکان رويارويي با نظرهاي گوناگون در تالارها، وبلاگ‌ها و ويکي‌ها براي دانشجو وجود دارد؛ در اين محيط ، نظرها و ديدگاه‌هايي مختلف در زمينه موضوع‌هاي گوناگون در تالارها، وبلاگ‌ها، ويکي‌ها و شبکه‌هاي اجتماعي ارائه مي‌شود.
– در محيط يادگيري مجازي، امکان ارتباط هم زمان و ناهم زمان با افراد و منابع گوناگون براي دانشجو وجود دارد. دانشجو در زمان دلخواه به برخي از عناصر برنامه درسي مجازي مانند؛ محتواي درس، انجام فعاليت‌هاي يادگيري و مطالعه منابع مختلف دسترسي دارد.
– محتواهاي آموزشي در محيط يادگيري مجازي به صورت خودآموز، چند رسانه‌اي و ابررسانه اي68 طراحي و توليد مي‌شوند.
– در محيط يادگيري مجازي، دانشجو با انتخاب‌هايي متنوع مانند؛ انتخاب زمان مطالعه، انتخاب قالب‌هاي متني، صوتي، تصويري يا ترکيبي ازآنها، انتخاب نحوه استفاده از امکان‌هاي پشتيباني و حتي انتخاب شيوه انجام تکاليف درسي روبرو است.
– در محيط يادگيري مجازي تعامل ميان يادگيرنده و ياددهنده به صورت غير حضوري انجام مي‌شود. در محيط حضوري، تعامل ميان افراد از فاصله نزديک و از طريق علائم کلامي و غيرکلامي انجام مي‌شود ولي در محيط مجازي، هم زمان ياددهنده و يادگيرنده از فاصله دور با استفاده از علائم کلامي و غيرکلامي در شرايطي خاص با يکديگر ارتباط برقرار مي‌کنند(سراجي،1392).
با توجه به مباحث گفته شده يادگيرنده براي شرکت در دوره‌هاي مجازي به مجموعه‌اي از مهارت‌ها نياز دارد که از جمله آن‌ها مي‌توان به مهارت به کارگيري رايانه، مهارت در به کارگيري ابزارهاي اينترنتي و سامانه‌هاي مديريت يادگيري، تجربه‌هاي اوليه، مديريت زمان، مهارتهاي زباني، مهارتهاي نوشتاري، مهارت حل مساله، مهارت تفکر انتقادي، مهارت پرسشگري، مهارت به کارگيري شيوه‌هاي مطالعه و يادگيري، مهارت فراشناختي، مهارت خودرهيابي، مسئوليت‌پذيري ، خودارزيابي، مهارت برقراري ارتباط همزمان و ناهمزمان اشاره کرد.
2-7-2-7-1 مهارت به کارگيري رايانه
در محيط يادگيري الکترونيکي يادگيرنده براي دسترسي به محتواي آموزشي، انجام فعاليت‌هاي يادگيري، شرکت در بحث‌هاي همزمان و ناهمزمان به ابزارها و نرم‌افزارهاي گوناگون مانند؛ رايانه، اسکنر، چابگر، بلندگو، نرم‌افزارهاي گرافيکي، متني و صوتي نياز دارد و بايد علاوه بر دسترسي به اين ابزارها، مهارت‌هاي کار با آنها را داشته باشد. براي نمونه يکي از مهارت‌هاي مورد نياز براي کار با اين ابزارها مهارت استفاده از صفحه کليد است.
2-7-2-7-2 مهارت در به کارگيري ابزارهاي اينترنتي و سامانه‌هاي مديريت يادگيري ا ها
يادگيرنده در محيط يادگيري الکترونيکي علاوه برمهارت در کاربرد رايانه، براي جستجو در منابع، برقراري ارتباط با ديگران، نشر ايده‌ها و توليد محتوا به برخي از ابزارها و نرم افزارهاي اينترنتي نياز دارد و بايستي مهارت به کارگيري آنها را داشته باشد. يادگيرندگاني که از مهارت‌هاي پيشرفته برخوردار هستند، در محيط يادگيري الکترونيکي بهتر منابع يادگيري را جستجو و مطالعه مي‌کنند و کارآيي بيشتري دارند(سراجي و عطاران،322:1390).
2-7-2-7-3 مهارت در به کارگيري تجارب اوليه
در يادگيري الکترونيکي با توجه به مراحلي که پشت سر گذاشته مي‌شوند يادگيرنده به کمک مدرس اطمينان حاصل مي‌کند که چطور از منابع موجود استفاده کند. اين امر باعث مي‌شود که اعتماد به نفس لازم را به دست بياورد و به محيط جديد عادت کند. يادگيرنده با ساير يادگيرندگان و مدرس ارتباط برقرار مي‌کند و از پست الکترونيک، اتاق گفتگو استفاده مي‌کند. برقراري ارتباط بيشتر با ديگران باعث اعتماد به نفس بيشتري در يادگيرنده خواهد شد. يادگيرنده از طريق پرسيدن سؤال، بررسي محتوا، تأمل بر مواد درسي و بررسي پاسخ‌ها