پایان نامه آماده: نکته های فن بیان ،آداب معاشرت،سخنرانی و مهارت های ارتباطی-دسترسی به متن …

اصلا چرا مخاطبین سوال می پرسند
به نظر من دلیل اینکه مخاطبین از ما سوال می پرسند این هست که:
۱- واقعا یک سوال ذهن شان را مشغول کرده و قصد دارند که با پرسیدن سوال از ما راه حل و جواب آن سوال را پیدا کنند.
خب این سوالات، سوالاتی هستند که هم ما از آن استقبال می کنیم و هم مخاطبین دیگر، چرا که ممکن است سوال خیلی از مخاطبین دیگر هم باشد.
اگر سوال در حوزه تخصصی ما بود و جواب آن را می دانستیم که چه عالی، اما اگر سوال در حوزه تخصصی ما هست و جواب را نمی دانیم باید به مخاطب بگوییم که جواب را نمی دانیم اما تحقیق می کنیم و جواب سوال شما رو در جلسه آینده بیان می کنم یا با هر طریق دیگه به سوال شما پاسخ می دهم.

  در صورتی که به دنبال پایان نامه یا پورپوزال دانشجویی خاصی می گردید می توانید در باکس زیر کلمه کلیدی خود را وارد نمایید :

 

۲- می خواهند شخصیت و دانش ما را به چالش بکشند.
اگر این چنین باشد که باید آن را مدیریت کنیم، معمولا مخاطب ها در این جور مواقع متوجه می شوند که طرف مقابل قصدش از پرسیدن سوال چیست و در اینجا ما می بایست به صورت قاطعانه برخورد کنیم.
جالب است بدانید که وقتی با شخص خاطی به صورت قاطعانه برخورد می کنیم معمولا مخاطب های دیگر از این طرز برخورد ما لذت می برند.

یادم میآد که چهار یا پنج سال پیش در جایی برای سخنرانی رفته بودم در انتهای جلسه شخصی دستش رو بلند کرد برای سوال کردن.
همینطور که داشت سوالش رو می پرسید کاملا احساس کردم که قصد تخریب من رو داره و از طرفی هم سوالش هیچ ربطی به مبحث اون کلاس نداشت.
اجازه دادم که سوالش کامل تموم شد و در آخر به ایشون گفتم که سوال خیلی خوبی پرسیدید اما مرتبط با موضوع جلسه ما نیست و از اونجا که فرصت مون برای اتمام این جلسه کم هست در انتهای این جلسه باهم صحبت می کنیم.
این یک صحبت قاطعانه برای برخورد کردن با این فرد بود.
خب از اونجا که اون فرد می خواست من رو در بین جمع تخریب کنه و نتوانست این کار رو انجام بده در انتهای جلسه هم برای صحبت کردن حاضر نشد و رفت.
پس ما می توانیم در این جور مواقع به صورت قاطعانه صحبت کنیم و اختیار جلسه رو در دست بگیریم، در هنگام قاطعانه صحبت کردن نه به طرف مقابل بی احترامی شده و نه ما زیر سوال می ریم.

پیش بینی سوالات مربوطه
متاسفانه خیلی از مدرسین و سخنران ها رو می بینم که با وجود اینکه هر سری به خاطر یک سری سوالات به چالش کشیده می شند باز هم دست به هیچ کاری نمی زنند.
این ربطی به حرفه ای بودن یا نبودن نداره.
اگر سوالی واقعا در حوزه تخصصی ما باعث می شه که ذهن مخاطب ما رو درگیر خودش کنه ما باید بریم و این سوالات رو پیدا کنیم و از طرفی هم جواب خوب و واضحی برایش پیدا کنیم.
و اگر هم نیاز هست که ما خودمان را به روز نگه داریم، حتما حتما باید این کار رو از طریق مطالعه و یا آموزش های تکمیلی انجام دهیم.
این که هر سری از یک سوارخ گزیده بشیم اصلا جالب نیست و ما بعنوان یک سخنران یا مدرس باید سوالات احتمالی را در حوزه تخصصی خودمون پیدا کنیم و به آونها جواب واظحی بیان کنیم.
اگر پیدا کردن این سوالات کمی سخت هست می توانید از دوستان و هم رشته هایی خودمان کمک بگیریم تا سوالات این چنینی را استخراج کنیم.
به شما قول می دم اگه برای هر سوالی که پیدا می کنید ده تا پانزده دقیقه زمان بزارید برای یافتن راه حلش می تونید این چالش رو به یک فرصت برای خودتون تبدیل کنید و دیگه هم از این حراس نداشته باشید که اگه از من فلان سوال رو بپرسند و نتونم جواب بدم چی میشه.
شاید یکسری سوالات باشه که ما از اونها متنفر باشیم، به هر حال باید سراغ این جور سوالات هم رفت تا خیلی قدرتمند ظاهر بشیم.
علاوه بر این ممکن هست که مخاطب ها کارهای عجیب و غریبی انجام بدند. ما حتی می تونیم پیش بینی این کارهای عجیب و غریب هم انجام بدیم.
البته در بیشتر مواقع ثابت شده، هیچ وقت بدترین چیزی که فکر می کنیم، اتفاق نمی افته.
مثلا تا حالا چند بار دیدیدیا برای شما اتفاق افتاده که مخاطب ها به سخنران گوجه فرنگی پرت کنند؟ (این ها ساخته ذهن ماست و از طرفی هم توی این فیلم ها زیاد این موضوع رو مشاهده کردیم)
به هر حال ما باید یکسری اتفاقات پیش بینی نشده رو برای خودمون مشخص کنیم و یک راه حل برایش پیدا کنیم.

به پاسخ دادن تمایل نشان دهیم
توی خیلی از کلاس ها دیدم که وقتی مدرس می پرسه، کسی سوالی نداره؟
همچین با یک اخم و زبان بدن بسته ای می پرسه که اگه واقعا کسی سوالی داشته باشه جرات نکنه سوالش رو بپرسه.
پس این که اصلا تمایلی به پاسخ دادن به سوالات نداشته باشیم اصلا خوب نیست و باعث می شه که مخاطب رضایت کافی رو از کلاس نداشته باشه.
ما در زمانی که می خواهیم این سوال رو پرسیم که آیا کسی سوالی نداره؟
بهتره که چهرمون یک چهره گشاده و زبان بدنی باز داشته باشیم نه اینکه مثل بُرج زهر مار بپرسیم کسی سوالی نداره؟
اگر هم برای تدریس یا سخنرانی پشت میز نشسته ایم خوبه که از پشت میز پاشیم و یا از روی سن بیاییم پایین و برای جواب دادن به سوالات خودمون رو آماده کنیم.
این طرز زبان بدن و رفتار به مخاطب نشون می ده که من آماده برای پاسخگویی هستم.

این نوشته در جدید ارسال و , , , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.