بررسی قابهای مهاربندی همگرا با جداساز لرزه ای و بدون جداساز لرزه ای:پایان نامه رشته عمران

پایان نامه های عمران

عنوان کامل این پایان نامه :

تحلیل وارزیابی قابهای مهاربندی همگرا با جداساز لرزه ای و بدون جداساز لرزه ای

تکه هایی از متن :

3-10- دستورالعمل ها و آئین نامه ها برای طرح سازه های جداسازی شده

از اوایل دهه 1970 دستورالعمل ها و به مرور آئین نامه هایی برای کمک و کنترل طراحی سازه هایی که از جداساز لرزه ای استفاده می کنند نوشته شده است. این موارد توسط مثال هایی از نیوزیلند و ایالات متحده، ابتدا در مورد ساختمان ها و سپس در مورد پل ها توضیح داده می شود. بیشتر روش های آنالیز و طراحی سازه های جداسازی شده به گونه ای است که با اعمال یک بار معادل استاتیکی به جای بار دینامیکی پاسخ قابل قبولی را ارائه می­دهند. استفاده از روش استاتیکی معادل در آنالیز سیستم های جداساز لرزه ای می­تواند کارآیی این سیستم ها در کاهش نیروها و محاسبه پارامترهای جداساز و ابعاد آن را به دنبال داشته باشد. این نوع تحلیل در اصل شروعی بر تحلیل و طراحی بهینه و دقیق تر این سیستم­ها می­باشد. در طراحی سازه­های پایه جدا می بایست مواردی نظیر تعادل و بالانس بین انتخاب پارامترهای مورد نیاز، فلسفه طراحی، لزوم استفاده از سیستم جداساز برای به حداقل رساندن شتاب طبقات، تأثیر مدهای بالاتر و خسارت های غیرسازه ای را با دقت بسیار بالا در نظر گرفته و رعایت نمائیم. آئین نامه SEAOC/UBC در ضمیمه ای که جهت طراحی سازه های جداسازی شده ارائه داده، به تحلیل، طراحی و بررسی پایداری این سازه ها تحت دو نوع زلزله پرداخته است. اولین زلزله یا همان زلزله مبنای طرح (DBE)، که در طراحی سازه های پایه گیردار نیز از آن استفاده می شود، دارای دوره بازگشت 475 ساله بوده، یعنی احتمال وقوع آن در یک بازه زمانی 50 ساله، 10% می باشد. زلزله دوم یا زلزله بیشترین حد انتظار که به آن زلزله ظرفیت ماکزیمم (MCE) نیز گفته می شود و در کنترل پایداری سیستم های جداسازی شده مورد استفاده قرار می گیرد، دارای یک دوره بازگشت 2300 ساله بوده یعنی در یک دوره 250 ساله احتمال رخداد آن 10% می باشد. البته این تعریف در سال 1994 با احتمال وقوع 10% در یک بازه زمانی 100 ساله (دوره بازگشت حدود 950 سال) اصلاح گردیده است.ضمیمه آئین نامه SEAOC/UBC ، قصد دارد که علاوه بر توجه به مسائل اقتصادی، شرایطی را فراهم آورد که سیستم های جداسازی شده عملکرد مناسب تری را نسبت به سازه های پایه گیردار از خود نشان دهند. به گونه ای که این آئین نامه از ظرفیت شکل پذیری المان های روسازه در قیاس با آئین نامه های طراحی سازه های پایه گیردار به صورت محدودتری استفاده کرده تا علاوه بر کاهش هزینه های ساخت، عملکرد بهتری نسبت به سازه های معمولی بدست آید. یکی از اهداف این آئین نامه این است که، المان­های روسازه یک سیستم جداسازی شده، لازم نیست برای زلزله هایی با دوره بازگشت 500 ساله و برای رفتار الاستیک آنالیز و طراحی گردند، بلکه در صورت وجود ظرفیت شکل پذیری کافی برای رفتار غیرخطی المان ها، می توان سطح زلزله های طرح را با یک ضریب کاهش 2.7 به اندازه معینی پائین آورد. پائین آوردن سطح زلزله های با دوره بازگشت 500 سال به نسبت ضریب 2.7، سطح این زلزله ها را تا سطح زلزله ای با دوره بازگشت 50 تا 100 ساله کاهش می دهد. لذا با توجه به این آئین نامه، رفتار روسازه تحت زلزله هایی با دوره بازگشت 50 تا 100 ساله می تواند در محدوده الاستیک قرار گیرد. پایه و اساس طراحی سازه های جداسازی شده با استفاده از آئین نامه SEAOC/UBC به گونه ای است که تمام سازه های طراحی شده بر طبق این آئین نامه می بایست طوری رفتار نمایند که تحت زلزله MCE، اولاً سیستم جداساز لرزه ای دچار آسیب و شکست نگردد و ثانیاً به المان های سازه ای صدمات شدید وارد نشود. لذا این آئین نامه جهت تأمین این اهداف موارد زیر را برای سیستم جداساز لرزه ای الزامی می داند ]9[.

  1. سیستم جداساز پایه در تغییر مکان های طرح، پایداری خود را حفظ نماید.
  2. با افزایش جابجائی ها، نیروی بازگرداننده و یا نیروی مقاوم سیستم جداساز، افزایش یابد.
  3. در اثر سیکل های بارگذاری و باربرداری، سیستم جداساز دچار کاهش مقاومت نگردد.
  4. سیستم جداساز پایه دارای پارامترهای مشخصات نیرو – تغییر مکان و همچنین میرایی باشد.

متن کامل پایان نامه در لینک زیر:

aroow-down-thesis-8

 دانلود متن کامل پایان نامه رشته عمران با فرمت ورد :تحلیل وارزیابی قابهای مهاربندی همگرا با جداساز لرزه ای و بدون جداساز لرزه ای

این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال و برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.